Wspomnienie

Zniknęłaś. Za szybko bym mogła utrwalić w sobie twój obraz – gesty, sposób w jaki stawiasz kroki, dotyk twej dłoni.Nie pamiętam nawet brzmienia twego głosu.Pamiętam jednak twoją twarz .Widzę ją za każdym razem patrząc w oczy młodszej siostrze.Każdy jej najmniejszy pieg przypomina mi o Tobie.
Niewiele mam pozytywnych wspomnień o Tobie ,mimo ,że pamiętam Twój śmiech, choć nigdy dla mnie.
I sukienkę.
Nie jestem jednak pewna czy mózg nie płata mi figli.Po tym jak zniknęłaś wiele razy jeszcze wtulałam w nią twarz. Za każdym razem otwierając szafę, widząc tą białą sukienkę widziałam w niej Ciebie,uśmiechniętą.Skąd mam mieć pewność ,że obraz twój  ubranej w tą sukienkę  nie jest jedynie wytworem stęsknionej dziecięcej wyobraźni ?
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s